Niğde’nin Altunhisar ilçesine orman kesim işi için Mardin ve Diyarbakır illerinden gelen işçiler arazide zorlu şartlar altında ekmek parası kazanmak için mücadele veriyor. Ormanlık alan içerisine kurdukları tek göz naylon çadır ve ahşap barakalarda kalan işçiler göçebe bir yaşam sürdürüyor.

Altunhisar İlçesi'ne bağlı Ulukışla Köyü  Mevkii'ne kurdukları çadırlarda yaşayan Ailesi fertleri, küçük çocuklarının da yardımıyla topladıkları odun parçalarını, günler süren bir çalışmayla kule şeklinde diziyor. Daha sonra üzeri toprakla kapatılan ve ocak adı verilen kule, ateşe veriliyor. Yaklaşık 15 gün boyunca yanan odunlar, mangal kömürü haline geliyor. Zor şartlarda ailesiyle birlikte çalıştığını kaydeden 18 yaşındaki Abdullah Gül, Mardin'de yaşadıklarını ancak yılın belli bir döneminde yaklaşık 8 ay boyunca ormanlardan meşe odunu kesiyoruz. Onları budayıp kule şekline getirip yakıyoruz. Belli bir süre yandıktan sonra toprak altından çıkartıp torbalıyoruz. 8 ay boyunca burada dağlarda ormanlık alanlarda çalışıyoruz. İşimiz zor ama ne yapalım oda bizim ekmek paramız” dedi.

Gül, “Ağaç parçalarını kömür haline getirmemiz zahmetli bir iş. Yüzümüzdeki kömür karası, bizim ekmek paramız. Son yıllarda ürettiğimiz kömürü istediğimiz fiyatlara satamıyoruz. İthal kömürler nedeniyle bizim ürettiğimiz kömür istediğimiz fiyatta değil" dedi.

7kardeş olduklarını belirten Abdullah Gül, okulların tatil olmasıyla beraber  ailemin yanına buraya geldik. Burada aile yardım ederek bütçemize katkıda bulunmaya çalışıyoruz. Kömür yapmak çok zor. Dağdan indirmesi, çatması ve çıkartması gibi birçok zorlukları var. Zorluklarına rağmen karı yok ama ne yaparsın ekmek parası. Nisan ayı gibi buraya geliyoruz ve yaklaşık ekim ayının sonu gibi buradan gidiyoruz” diye konuştu.

Göçebe hayatı yaşanıyor

Gül, “Buradaki işimiz ağaçları keserek dağlardan traktörle getirip,  çatmak ve yakıp onu kömür haline getirmektir. Ekmek parası için burada ailemizle beraber çalışıyoruz. Yılın 8 ayı evimizden arkadaşlarımız uzak burada göçebe hayatı yaşıyoruz. Buradaki işimiz bittiğinde başka bir yere çadırımızı, yani evimizi taşıyoruz. Orada tekrar işe başlıyoruz.’’ dedi.